01
Wytrzymałość na rozciąganie
W próbie rozciągania maksymalne naprężenie rozciągające, któremu podlega próbka aż do pęknięcia. Wynik wyrażony jest w kilogramach siły/cm 2 [Pa], obszarem stosowanym w obliczeniach jest pierwotne pole przekroju poprzecznego próbki w miejscu pęknięcia.
02
Moduł Younga
Moduł sprężystości przy rozciąganiu, czyli stosunek naprężenia rozciągającego do odpowiedniego odkształcenia w granicy stanu równowagi.
03
Elastyczny limit
Maksymalne naprężenie, jakie materiał może wytrzymać w warunkach, w których naprężenie występuje oprócz wszelkich pozostawionych trwałych odkształceń. (Uwaga: W praktycznych pomiarach odkształcenia często stosuje się małe obciążenia zamiast obciążenia zerowego jako końcowe lub początkowe obciążenie odniesienia).
04
Moduł sprężystości
Stosunek naprężenia (np. rozciągającego, ściskającego, zginającego, skręcającego, ścinającego itp.) przyłożonego do materiału do odpowiedniego odkształcenia powstałego w materiale w granicach proporcjonalności.
05
Siła uderzenia
(1) Maksymalna zdolność materiału do wytrzymywania obciążenia udarowego.
(2) Stosunek pracy włożonej w zniszczenie materiału pod wpływem obciążenia udarowego do pola przekroju poprzecznego próbki.
06
Wytrzymałość na zginanie
Maksymalne naprężenie, jakie materiał może wytrzymać, gdy pęknie pod obciążeniem zginającym lub osiągnie określone ugięcie.
07
Test temperatury mięknienia Vicata
Metoda badawcza oceny tendencji tworzyw termoplastycznych do odkształcania się w wysokich temperaturach.
Metoda przebiega w takich samych warunkach nagrzewania, przy określonym obciążeniu i polu przekroju poprzecznego 1 milimetra kwadratowego płaskiej górnej igły na próbce, gdy płaska górna igła wchodzi w próbkę, gdy temperatura wynosi 1 mm, tj. stopień próbki według temperatury mięknienia miękkiej karty Vickersa.
08
Twardość
Odporność tworzywa sztucznego na wytłoczenia i zarysowania. (Uwaga: według różnych metod testowych wyróżnia się twardość Barcola (Barcola), twardość Brinella (Brinella), twardość Rockwella (Rockwella), twardość Shore'a (Shore'a), twardość Mohsa (Mohsa), twardość na zarysowanie (zarysowanie) i twardość Vickersa (Vickersa) ) twardość itp.).
09
Stres plonowania
Naprężenie w granicy plastyczności na krzywej naprężenie-odkształcenie. Naprężenie, siła działająca na jednostkę powierzchni obiektu.
(Uwaga: Jeżeli pole jednostkowe jest obliczane na podstawie pierwotnego pola przekroju poprzecznego, powstałe naprężenie jest naprężeniem inżynierskim; jeśli pole jednostkowe jest obliczane na podstawie pola przekroju poprzecznego w chwili odkształcenia, powstałe naprężenie jest naprężeniem rzeczywistym. Istnieje rozróżnienie pomiędzy naprężeniami, takimi jak ścinanie, rozciąganie i ściskanie).
10
Pękanie naprężeniowe
Długotrwałe lub wielokrotne działanie naprężeń mniejszych od właściwości mechanicznych tworzywa powoduje zjawisko pękania zewnętrznego lub wewnętrznego tworzywa.
(Uwaga: Naprężenie powodujące pękanie może być naprężeniem wewnętrznym lub zewnętrznym lub kombinacją tych naprężeń, a szybkość pękania naprężeniowego różni się w zależności od środowiska, w którym narażony jest plastik).
11
Stres wewnętrzny
W przypadku braku sił zewnętrznych naprężenia w materiale spowodowane niewłaściwą obróbką i formowaniem, zmianami temperatury, działaniem rozpuszczalników itp.
12
Krzywa naprężenia-odkształcenia
Krzywa naprężenia-odkształcenia sporządzona w badaniu materiału, w której naprężenie wyraża się we współrzędnych pionowych, a odkształcenie we współrzędnych poziomych.
13
Granica plastyczności
W badaniu naprężenie-odkształcenie: pierwszy punkt na krzywej naprężenia-odkształcenia, w którym naprężenie nie wzrasta wraz z odkształceniem. W granicy plastyczności naprężona próbka zaczyna się trwale odkształcać. Naprężenie działające na próbkę może mieć charakter naprężenia rozciągającego, ściskającego lub ścinającego.
14
Skradać się
Zjawisko polegające na zmianie odkształcenia materiału w czasie pod wpływem stałego naprężenia. (Uwaga: chwilowe odkształcenie nie jest uwzględnione.)
15
Rekonwalescencja pełzająca
Część odkształcenia próbki, która zmniejsza się w czasie po usunięciu obciążenia.
16
Limit zmęczenia
W badaniu zmęczeniowym maksymalne naprężenie, przy którym próbka pozostaje nienaruszona po nieskończonej liczbie cykli naprzemiennych naprężeń, nazywane jest granicą zmęczenia. (Uwaga: w rzeczywistości wiele tworzyw sztucznych nie ma granicy zmęczenia. Z tego powodu granicę zmęczenia wyraża się jako naprężenie, przy którym 50% próbki pozostaje nienaruszone po 107 do 108 cyklach).
17
Życie zmęczenia
Próbka poddawana naprzemiennemu cyklicznemu naprężeniu lub odkształceniu aż do zniszczenia liczby cykli poprzedzającej naprężenie lub odkształcenie.
18
Mgła
Mętny lub zamglony wygląd wnętrza lub powierzchni przezroczystego lub półprzezroczystego tworzywa sztucznego spowodowany rozpraszaniem światła. Wyrażony jako procent strumienia światła rozproszonego do przodu i strumienia przesyłanego.
19
Przepuszczalność
Procent strumienia świetlnego przechodzącego przez ciało przezroczyste lub półprzezroczyste w stosunku do padającego na niego strumienia świetlnego.
20
Przezroczystość
Właściwość obiektu, który przepuszcza i rozprasza mniej widzialne światło.
21
Odporność na olej
Zdolność tworzywa sztucznego do przeciwstawienia się rozpuszczaniu, pęcznieniu, pękaniu, odkształceniu lub pogorszeniu właściwości fizycznych powodowanych przez olej.
22
Współczynnik rozszerzalności liniowej
Procentowa zmiana długości materiału na każdy 1 stopień zmiany temperatury.
23
Anizotropia
Materiały anizotropowe mają różne wartości właściwości fizycznych we wszystkich kierunkach. (Folie i arkusze wytłaczane mają inne właściwości w kierunku nawijania niż w kierunku poprzecznym, a folie zorientowane dwuosiowo mogą zmniejszyć ich anizotropię. Wytrzymałość produktu można zwiększyć poprzez orientację.)
24
Gęstość
Gęstość to masa materiału na jednostkę objętości, zwykle wyrażana w g/cm3. (Wagę części można przeliczyć na gęstość podczas procesu formowania wtryskowego, aby sprawdzić jakość produktu formowanego w każdej formie lub ocenić jednorodność procesu wtryskiwania produktu z formy do formy. Masę części można wykorzystać jako punkt kontrolny kontroli jakości i procesu).
25
Elastyczność
Elastyczność służy do opisu zdolności materiału do powrotu do pierwotnego kształtu i wymiarów po odkształceniu pod wpływem siły.
(Tworzywa sztuczne wykazują pewną elastyczność przy niższych wytrzymałościach na rozciąganie (mniejszych lub równych 1%). Elastyczność zależy od ilości i rodzaju żywicy oraz dodatków. Guma i elastomery termoplastyczne mają lepszą elastyczność w szerokim zakresie temperatur (50-180 F)).
26
Plastyczność
Właściwość materiału plastycznego polegająca na tym, że nie jest on w stanie powrócić do swojego pierwotnego kształtu po uwolnieniu siły przed zniszczeniem, nazywa się plastycznością, ale nie odnosi się to do płynięcia ani pełzania materiału.
(Wzmocnione i wypełnione żywice mają niską plastyczność i pękają przy niskich naprężeniach. Tworzywa termoplastyczne mają lepszą plastyczność wraz ze wzrostem temperatury. W niskich temperaturach tworzywa sztuczne mają niższą plastyczność i stają się kruche. Wydłużenie jest dobrą miarą plastyczności. Materiały termoutwardzalne, zwłaszcza żywice fenolowe, mają bardzo niska plastyczność.)
27
Tłoczenie i formowanie
W zależności od plastyczności materiału, formowanie tłoczne umożliwia przepływ materiału pod skoncentrowanym wysokim ciśnieniem.
(Formowanie tłoczne pozwala na zorientowanie cząsteczek materiału, zwiększając elastyczność i wytrzymałość na rozdarcie w obszarze tłoczonej formy. Żywice półkrystaliczne i krystaliczne są często formowane metodą tłoczenia w celu wykonania zawiasów do części. Tworzywa sztuczne, takie jak ABS, PVC, i inne żywice amorficzne można również formować w prasie, ale zwykle mają one mniejszą elastyczność i wytrzymałość na rozdarcie niż żywice konstrukcyjne).
28
Efekt wybielania pod wpływem stresu
Wybielanie naprężeniowe zwykle występuje w wyniku nadmiernych, miejscowych naprężeń w produktach z tworzyw sztucznych, podobnie jak zginanie poza granicę plastyczności bez odkształcenia lub innymi metodami, które nie powodują odkształcenia.
(Wybielanie naprężeniowe można zastosować do analizy, czy produkt zawiódł lub może zawieść.)
29
Plastyczność
Materiał plastyczny można rozciągać, zwijać lub rozciągać do innego kształtu bez niszczenia integralności jego właściwości fizycznych. Ciągliwość jest właściwością materiału po jego rozciągnięciu, zwykle jest to szybkość, z jaką ciepło zmienia odkształcenie materiału.
(Wyroby formowane wtryskowo i wytłaczanie wykorzystują swoją plastyczność do łączenia lub modyfikowania produktów z innymi częściami, gdy są jeszcze gorące. Na przykład wytłaczana, bardzo sztywna rura z polichlorku winylu z dużym wypełnieniem jest mechanicznie rozszerzana na jednym końcu, aby utworzyć otwór rozprężny do łączenia po rura została uformowana).
30
Wytrzymałość
Wytrzymałość to zdolność materiału do pochłaniania energii fizycznej bez uszkodzenia. (Zazwyczaj materiały plastyczne mają duże wydłużenie, a materiały kruche mają niskie wydłużenie.)
31
Upuść uderzenie młotka
Jest to szybka i gwałtowna metoda badania udarności przeprowadzana na uformowanym krążku o określonej grubości. (Jest to jedna z najlepszych metod oceny wytrzymałości materiału, ale nie sprawdza wszystkich materiałów.)
32
Wytrzymałość na uderzenia belek podpartych i wspornikowych
Badanie wytrzymałości na uderzenia belek podpartych i belek wspornikowych mierzy zdolność materiału do pochłaniania energii uderzenia na formowanej lub obrobionej próbce z nacięciami i bez.
33
Kruchość
Kruchość jest właściwością wskazującą, że żywica nie jest twarda i ciągliwa oraz ma niskie wydłużenie.
Tworzywa termoutwardzalne, zwłaszcza fenolowe, wykazują kruchość, jeśli nie są modyfikowane dodatkami i wypełniaczami pochłaniającymi energię.
Czynnikami wpływającymi na kruchość materiału są masa cząsteczkowa i modyfikatory, takie jak plastyfikatory, sadza, wypełniacze, gumy i materiały wzmacniające. Wiele żywic bazowych jest z natury twardych i niełamliwych, np. PE, PP, PET, nylon, paraformaldehyd i PC.
34
Uderzenie rozciągające
Uderzenie rozciągające to określenie wytrzymałości tworzywa sztucznego po nagłym uderzeniu w stanie naprężenia, przy układzie badawczym podobnym do urządzenia do badania udarności belki wspornikowej.
Próba udarności przy rozciąganiu bada wytrzymałość materiału na rozdarcie przy uderzeniu, a próbką może być próbka kwadratowa, okrągła lub w kształcie hantli. (Wielu inżynierów uważa, że oddziaływanie rozciągające jest bardziej reprezentatywne dla wytrzymałości materiałów w praktyce niż badania udarności belek podpartych i belek wspornikowych.)
35
Czułość wycinania
Czułość karbu to termin opisujący łatwość, z jaką pęknięcia mogą rozprzestrzeniać się wzdłuż materiału. Sugerując, że żywice o dużym wydłużeniu mają lepszą zdolność do tłumienia karbów, wrażliwość na karby jest wymieniona w karcie katalogowej materiału jako dane dotyczące wytrzymałości na uderzenia belek wspornikowych z karbem.
36
Smarowność
Tworzywa termoplastyczne są samosmarujące, co wskazuje na właściwość materiału polegającą na wytrzymywaniu obciążeń podczas ruchu względnego. (Tworzywa sztuczne o lepszej smarności mają niższe współczynniki tarcia zarówno w testach ruchu, jak i statycznych.)
37
Zużycie i tarcie
Kiedy powierzchnie styku części, kół zębatych, łożysk, kół pasowych itp. i innych elementów podlegają ruchowi względnemu, należy starannie dobrać materiały, aby zminimalizować zużycie.
(Dostawcy materiałów często dostarczają informacji na temat zużycia i tarcia żywic stosowanych na różne współpracujące materiały i wykończenia powierzchni.
Aby zmniejszyć zużycie styków, gdy części są w ruchu, często stosuje się materiały, które nie są podobne. Zużycie materiałów o podobnych właściwościach jest często większe przy wysokich współczynnikach tarcia niż zużycie materiałów odmiennych.
Ogólnie rzecz biorąc, tworzywa sztuczne wzmocnione włóknem zużywają się bardziej niż materiały niewzmocnione włóknem. Nylon ma naturalną smarowność i może odkształcać się pod obciążeniem bez zużycia. Tworzywa sztuczne nie podlegają klasycznym prawom tarcia. Przed wybraniem materiału do zastosowania należy podjąć decyzję o wszystkich czynnikach, które będą odgrywać rolę w ostatecznym środowisku zastosowania).
38
Kurczenie się
Tworzywa termoplastyczne stają się płynne i rozszerzają się po podgrzaniu, a następnie krzepną i kurczą się od początkowego stanu stopionego po ochłodzeniu. Ta zmiana stanu cieczy w ciało stałe i towarzysząca jej zmiana objętości i gęstości nazywana jest skurczem materiału lub formy.
(Skurcz zwykle podawany przez dostawców to skurcz mierzony w optymalnych warunkach formowania wtryskowego. Wartość ta jest średnią i będzie się zmieniać w zależności od warunków i kierunku wtrysku. Żywice amorficzne mają mniejszy skurcz niż żywice krystaliczne i konstrukcyjne. Podczas formowania wtryskowego skurcz jest nieco wyżej w kierunku poprzecznym i pod kątem 90 stopni do kierunku przepływu.
Wraz ze wzrostem grubości przekroju wzrasta skurcz formy i materiału, który jest jeszcze większy w kierunku poprzecznym, prostopadłym do kierunku przepływu. Projektant formy musi dostosować te wymiary, których forma nie może kontrolować, poprzez wymiary w gnieździe formy.
Skurcz każdego materiału, położenie przewężki na części oraz położenie materiału wypełniającego formę należy dostosować do grubości przekroju. Warunki wtrysku, takie jak temperatura stopu, temperatura formy, temperatura i ciśnienie wtrysku, również pomagają kontrolować skurcz podczas produkcji).
